Skip to main content

শুদ্রক: মৃচ্ছকটিকম (ছোট মাটিৰ ৰথ)

 শুদ্রক: মৃচ্ছকটিকম (ছোট মাটিৰ ৰথ) হৈছে এক প্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত নাটক, যি শুদ্রকৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই নাটকখন প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্যৰ এক শ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীড়া হিচাপে গণ্য হয়। এই নাটকখন এক কমেডি আৰু প্ৰাচীন সংস্কৃত নাট্যৰ এক অমুল্য ৰচনা হিচাপে পৰিগণিত।

এটা সৰু সাৰাংশ:

কাহিনী: কাহিনীৰ মুখ্য চৰিত্ৰ হৈছে চৰুদত্ত আৰু বাসন্তিকা। চৰুদত্ত হৈছে এক গৰীব, আশালংঘী ব্ৰাহ্মণ যি বাসন্তিকাক মৰম কৰে, যি এজন সুন্দৰ নর্তকী। তেওঁৰ গৰীবতাৰ সত্ত্বেও, চৰুদত্তৰ সৎতা আৰু মহিমাই বাসন্তিকাক মনোহৰ কৰিছে। কিন্তু নাটকৰ কাহিনীটো জটিল পৰিস্থিতিত পৰিণত হয়, য'ত সমাজৰ ন্যায়, মৰম, বিশ্বাসঘাতকতা আৰু এক দুষ্ট চৰিত্ৰ সমস্থানকৰ চৰিত্ৰ সন্নিৱিষ্ট হৈছে, যিয়ে শাসকৰ এক লোভী আধিকাৰী আৰু বাসন্তিকাক নিজৰ বাবে চাৰা চাৰা কৰে।

এই নাটকখনত এক যাদুৰ মাটিৰ ৰথ (মৃচ্ছকটিকা)ৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে, যিয়ে ঘটনাৰ অগ্ৰগতিৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। নাটকটোৰ মূখ্য থীম হৈছে মৰম, সমাজৰ বৈষম্য, আৰু সৰলতাৰ সৈতে ইষ্টাৰ পৰিসৰে এক অসম্ভৱ শক্তি-মধ্যৰ দ্বন্দ্ব।

সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব: মৃচ্ছকটিকম নাটকখন সমাজৰ আসন, মৰম, আৰু সামাজৰ নীতিৰ পৰিসৰে আধাৰিত। ইয়াত চৰিত্ৰৰ গভীৰতা আৰু মানুহৰ ইচ্ছাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা আবেগৰ পৰিসৰে এক সুন্দৰ বিচাৰ আছে।

Comments

Popular posts from this blog

প্ৰাক-শংকৰী যুগৰ কবি

১/ হেম সৰস্বতী ৰচনা- 'প্ৰহ্লাদ-চৰিত্ৰ' আৰু হৰগৌৰী-সংবাদ ২/ হৰিবৰ বিপ্ৰ বা হৰিহৰ বিপ্ৰ ৰচনা- 'বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ' , 'লৱকুশৰ যুদ্ধ' আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুগ্ধ ৩/ কবিৰত্ন সৰস্বতী ৰচনা- জয়দ...

অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশ

  অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশ অসমীয়া ভাষা হৈছে ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহৰ অন্যতম এগৰাকী ভাষা, যাৰ মূল প্ৰধানকৈ অসম আৰু উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত বিস্তৃত। ইয়াৰ বিকাশ বহু শতিকা জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে, য'ত বিভিন্ন ৰাজনীতি, সমাজ আৰু সাংস্কৃতিক কাৰকসমূহে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। ১. উৎপত্তি আৰু প্ৰাৰম্ভিক বিকাশ (১০শ শতিকাৰ পূৰ্বে) অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি ভাৰতীয়-আৰ্য প্ৰাকৃত আৰু অপভ্ৰংশ ভাষাৰ পৰা হৈছে। ইয়াৰ শিকড় বঙ্গালী, মৈথিলী আৰু উড়িয়া ভাষাৰ লগত সংলগ্ন। প্ৰাচীন কালত অসমত বেদিক সংস্কৃত আৰু মাগধী প্ৰাকৃত ভাষাৰ প্ৰভাব আছিল, যি কালক্রমে অসমীয়াৰ স্বতন্ত্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। এই সময়ত অসম কামৰূপ ৰাজ্য (৪ৰ্থ–১২শ শতিকাৰ) অন্তৰ্গত আছিল, য'ত সংস্কৃত আছিল মুখ্য সাহিত্য আৰু ৰাজকীয় ভাষা। কিন্তু সাধাৰণ জনতাই যি ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তাক অপভ্ৰংশ ৰূপত গণ্য কৰা হৈছিল, যি পিছলৈ অসমীয়াৰ ৰূপ লৈ উঠে। ২. মধ্যযুগ (১০শ–১৭শ শতিকা): গঠনৰ সময়কাল ১০শ শতিকাৰ পৰা অসমীয়া ভাষা পৃথক ভাষা হিচাপে গঢ় লয়। অসমীয়া ভাষাৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন লিখিত নথিপত্ৰ কামৰূপৰ শিলালিপিসমূহত পোৱা যায়, যেনে দহ পাৰ্বতীয়া শিলালিপি আৰু নগাঁও শিলালিপি ...

প্ৰাক্ অৰুণোদইৰ অসমীয়া লিখকসকল( ১৮৩০-১৮৪৮)

১/ আত্মাৰাম শৰ্মা # নিউ টেষ্টামেন্ট আৰু অল্ড টেষ্টামেন্ট ২/ কাশীনাথ তামুলী (১৮১০-৮০) #অসম বুৰঞ্জী (১৮৪৪) ৩/বিশ্বেশ্বৰ বৈদ্যাধিপ # বেলিমাৰৰ বুৰঞ্জী (১৮৩৩-৩৮) ৪/মণিৰাম দেৱান # বুৰ...