Skip to main content

উত্তৰ শংকৰী বা শঙ্কৰত্বৰ যুগ

 উত্তৰ শংকৰী বা শংকৰোত্তৰ যুগৰ কবিসকল

১) ভট্টদেৱ : (১৫৫৮-১৬৩৮)

জন্মস্থান- কামৰূপ বৰনগৰ অঞ্চলৰ ভেৰাগ্ৰাম

পিতৃ- চন্দ্ৰ ভাৰতী

প্ৰকৃত নাম- বৈকুণ্ঠ নাথ ভট্টাচাৰ্য

উপাধিসমূহ- কবিৰত্ন, ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য

ৰচনাৱলী- কথা ভাগৱত, কথা গীতা, কথা ৰত্নাৱলী, ভক্তিসাৰ ( সংস্কৃত) অপ্ৰকাশিত, শৰণমালিকা ,গুৰুবংশৱলী, প্ৰশংগমালা।


২) গোপাল আতা: (১৫৪০-১৬১১)

কালসংহতিৰ প্ৰৱৰ্তক ।


মাধৱদেৱে পতা ১২ জন ধর্মাচাৰ্যৰ অন্যতম।


কথা সাগৰ ৰূপে খ্যাতি লাভ।


পিতৃঃ কামেশ্বৰ ভূঞা


মাতৃ: ব্ৰজাংগী


ৰচনাৱলীঃ


অংকীয়া নাট——

 উদ্ভাৱযান, জন্ম যাত্ৰা, নন্দোৎসৱ


৩. ৰামচৰণ ঠাকুৰঃ


মাধৱদেৱৰ ভাগিনীয়েক


পিতৃ—হোকোৰাকুচীয়া ৰামদাস কায়স্থ ।


ৰচনাৱলীঃ


১. সংস্কৃত ‘ভক্তি ৰত্নাকৰ' গ্ৰন্থৰ অসমীয়া পদানুবাদ, শংকৰ চৰিত,‘কংস বধ’ (অংকীয়া নাট), 'ভক্তিৰত্ন'


৪. গোপাল মিশ্ৰ:


দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য।


খুদীয়া সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।


লাভ কৰা উপাধি—কবিৰত্ন


গোপাল মিশ্ৰৰ ৰচনাৱলীঃ

 ঘোষাৰত্ন(ৰচিত-১৬০০ নামঘোষা শ্ৰেণীৰ গ্ৰন্থ), শঙ্খচূড়া বধ , মহিষাসুৰ বধ


৫) ভাগৱত আচাৰ্যঃ


হৰিদেৱৰ শিষ্য


পিতৃ হৰিমিশ্র


ৰচনাৱলীঃ কথাসূত্র (সমস্ত ভাগৱতৰ সাৰস্বৰূপ)  সত্ত্ব-তন্ত্ৰ (বৈষ্ণৱ ভক্তি সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ), গীতাসাৰ (শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতাৰ সাৰাংশ)


৬) গোবিন্দ মিশ্ৰ:


ভট্টদেৱৰ সমসাময়িক পণ্ডিত


ৰচনাৱলীঃ


পদ-গীতা(শংকৰী,ভাস্কৰী,হনুমন্তী, আনন্দগিৰিৰ টীকা আলোচিত)

 ভট্টদেৱৰ সংস্কৃত ভক্তিতত্ত্ব সম্পৰ্কীয় গ্রন্থ 'ভক্তিবিবেকৰ পদানুবাদ।


মহাভাৰতৰ অনুবাদকসকলঃ


১. কবীন্দ্ৰ পাত্ৰঃ


প্রাচীন কামৰূপী কবি


ৰচনা-মহাভাৰত


২. গোপীনাথ পাঠকঃ পিতৃ-ৰাম স্বৰস্বতী পৃষ্ঠপোষক ৰজা-দৰঙ ৰাজ ধৰ্মনাৰায়ণ 

ৰচনাৱলীঃ

 মহাভাৰতৰ দ্রোণ পর্ব, মহাভাৰতৰ সভাপর্ব, মহাভাৰতৰ স্বৰ্গাৰোহণ পৰ্ব


৩. দামোদৰ দাসঃ 

জন্মস্থান-বৰপেটা 

ৰচনাৱলীঃ

 মহাভাৰতৰ শল্য পর্ব, মহাভাৰতৰ দ্রোণ পর্ব


৪. দামোদৰ দ্বিজঃ


ৰচনা- মহাভাৰতৰ শল্য পৰ্ব ।


৫. বিদ্যা পঞ্চানন:


পিতৃৰ নাম- কণ্ঠাভৰণ দ্বিজ বাসস্থান-বৰনগৰ (বৃহৎ নগৰ)


ৰচনাৱলীঃ

 মহাভাৰতৰ ভীষ্ম পর্ব (১৬৪৮ খ্রীষ্টাব্দ) ( ৰজা ধৰ্মনাৰায়ণ ৰাজত্বকালত ৰচনা কৰে), মহাভাৰতৰ কৰ্ণ- পৰ্ব।

৬. ৰাম মিশ্ৰ


আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহৰ (১৬৫০-৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰাজত্ব কালৰ কবি ।


ৰাম মিশ্ৰৰ ৰচনাৱলীঃ


১. 'হিতোপদেশ'ৰ অসমীয়া অনুবাদ


২. বৰৰুচিৰ সংস্কৃত ‘দ্বাত্রিংশ‍ পুত্তলিকা'ৰ অসমীয়া অনুবাদ ‘পুতলাচৰিত্ৰ’


৩. মহাভাৰতৰ ভীষ্ম-পৰ্বৰ অসমীয়া অনুবাদ (১৬৫০-


৬০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত


৪. বৃন্দাবন-চৰিত'


কোচবেহাৰ ৰাজসভাৰ কবিসকল—


১. শ্ৰী নাথ দ্বিজঃ


কোচ বেহাৰৰ প্ৰাণনাৰায়ণ ৰজাৰ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰা কবি। (ইং-১৬২৫-৬৫)


ৰচনাৱলীঃ


মহাভাৰতৰ ‘আদি পৰ্ব’,দ্রৌপদী-সয়ম্বৰ 'দ্রোণ-পর্ব' দেশী ভাষালৈ অনুবাদ ।


২. কবিশেখৰঃ


পিতৃৰ নাম-ভবানন্দ


ৰচনা- মহাভাৰতৰ কিৰাত-পৰ্ব (কোচবেহাৰৰ ৰজা বীৰনাৰায়ণৰ আদেশত ১৫০৫ খ্রীষ্টাব্দ)


৩. দ্বিজ কবিৰাজঃ


মহাভাৰতৰ দ্ৰোণপৰ্বৰ অনুবাদ


৪. দ্বিজৰামঃ


মহাভাৰতৰ ভীষ্ম-পৰ্বৰ অনুবাদ


পুৰাণৰ অনুবাদকসকলঃ


১. কলাপচন্দ্ৰ দ্বিজাঃ


ৰচনা- ‘ৰাধা-চৰিত' নামৰ এখনি সৰু কাব্য ।


২. অনিৰুদ্ধ কায়স্থঃ


মাধৱদেৱৰ ককায়েক বাণ্ডুকাৰ দামোদৰৰ নাতি

 পিতৃৰ নাম-ৰামচন্দ্ৰ ৷

ৰচনাঃ পঞ্চম স্কন্ধ ভাগৱত ৰচনা (ইং ১৬০২ খ্রীষ্টাব্দ)


৩. অনিৰুদ্ধদেৱঃ


মায়ামৰীয়া পন্থাৰ প্ৰৱৰ্তক


ভৱানীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ অন্যতম প্রধান শিষ্য


জন্ম-১৪৭৫ শক


জন্মস্থান-নাৰায়ণপুৰ অঞ্চলৰ বালিকুছি


পিতৃদত্ত নাম-হৰকণ্ঠ


গুৰুদত্ত নাম- অনিৰুদ্ধ


ৰচনাৱলীঃ


ভাগৱতৰ চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম স্কন্ধৰ পদ ভাঙনি।


৪. বিষ্ণু ভাৰতীঃ


ৰচনাৱলীঃ


১. ধ্ৰুৱ চৰিত্ৰ' (ভাগৱতৰ চতুৰ্থ স্কন্ধৰ পৰা বিষয়বস্তু সংগ্রহ)


২.‘ভাগৱত-ৰত্ন’(দ্বাদশ স্কন্ধ ভাগৱতৰ সাৰ স্বৰূপ)


৫. গোপালচৰণ দ্বিজাঃ


গোপালচৰণ গুৰ-দামোদৰদেৱৰ শিষ্য বংশী গোপালদেৱ


ৰচনাৱলীঃ


১.ভাগৱতৰ তৃতীয় স্কন্ধ


২. ভাগৱতৰ সপ্তম স্কন্ধ


৩.ভাগৱতৰ অষ্টম স্কন্ধ


৪.শংকৰদেৱৰ ভক্তি


ৰত্নাকৰৰ ভাঙণি


৫.হৰিবংশৰ কিছু অংশ ।


৬. কেশৱ কায়স্থঃ


শংকৰদেৱৰ ভ্ৰাতৃ বনগঞাগিৰি অথবা ৰামৰায়ৰ নাতি ।


ৰচনাৱলীঃ


১. ভাগৱতৰ সপ্তম স্কন্ধ (প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰ)


২.ভাগৱতৰ নৱম স্কন্ধ


৩.ভাগৱতৰ অষ্টম স্কন্ধৰ 'গ্ৰাহ গজেন্দ্ৰৰ উপাখ্যান।


৭. বাকী সকলো অনুবাদক-


অনুবাদক                              ৰচনা


চন্দ্রচূড় আদিত্য           উটকাল খাণ্ড (১৬৬৭ খ্ৰীষ্টাব্দ)

ৰত্নাকৰ মিশ্ৰ           ব্ৰহ্মগীতা(স্কন্দপুৰাণৰ অন্তৰ্গত)গীতা কীৰ্ত্তন


পুৰুষোত্তম ঠাকুৰ     ন-ঘোষা

ৰামায়ণী ৰচনাঃ


১. হৃদয়ানন্দ বা অনন্ত কায়স্থঃ সপ্তদশ শতিকাৰ ৰামায়ণ ৰচক


ৰচনাৱলীঃ


১. শ্ৰী ৰাম-কীৰ্তন(১৫৭৭ শক,ইং ১৬৫৫ খ্রী)


২. প্ৰেমলতা (ভক্তিমূলক গ্ৰন্থ)


Comments

Popular posts from this blog

প্ৰাক-শংকৰী যুগৰ কবি

১/ হেম সৰস্বতী ৰচনা- 'প্ৰহ্লাদ-চৰিত্ৰ' আৰু হৰগৌৰী-সংবাদ ২/ হৰিবৰ বিপ্ৰ বা হৰিহৰ বিপ্ৰ ৰচনা- 'বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ' , 'লৱকুশৰ যুদ্ধ' আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুগ্ধ ৩/ কবিৰত্ন সৰস্বতী ৰচনা- জয়দ...

অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশ

  অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশ অসমীয়া ভাষা হৈছে ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহৰ অন্যতম এগৰাকী ভাষা, যাৰ মূল প্ৰধানকৈ অসম আৰু উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত বিস্তৃত। ইয়াৰ বিকাশ বহু শতিকা জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে, য'ত বিভিন্ন ৰাজনীতি, সমাজ আৰু সাংস্কৃতিক কাৰকসমূহে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। ১. উৎপত্তি আৰু প্ৰাৰম্ভিক বিকাশ (১০শ শতিকাৰ পূৰ্বে) অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি ভাৰতীয়-আৰ্য প্ৰাকৃত আৰু অপভ্ৰংশ ভাষাৰ পৰা হৈছে। ইয়াৰ শিকড় বঙ্গালী, মৈথিলী আৰু উড়িয়া ভাষাৰ লগত সংলগ্ন। প্ৰাচীন কালত অসমত বেদিক সংস্কৃত আৰু মাগধী প্ৰাকৃত ভাষাৰ প্ৰভাব আছিল, যি কালক্রমে অসমীয়াৰ স্বতন্ত্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। এই সময়ত অসম কামৰূপ ৰাজ্য (৪ৰ্থ–১২শ শতিকাৰ) অন্তৰ্গত আছিল, য'ত সংস্কৃত আছিল মুখ্য সাহিত্য আৰু ৰাজকীয় ভাষা। কিন্তু সাধাৰণ জনতাই যি ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তাক অপভ্ৰংশ ৰূপত গণ্য কৰা হৈছিল, যি পিছলৈ অসমীয়াৰ ৰূপ লৈ উঠে। ২. মধ্যযুগ (১০শ–১৭শ শতিকা): গঠনৰ সময়কাল ১০শ শতিকাৰ পৰা অসমীয়া ভাষা পৃথক ভাষা হিচাপে গঢ় লয়। অসমীয়া ভাষাৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন লিখিত নথিপত্ৰ কামৰূপৰ শিলালিপিসমূহত পোৱা যায়, যেনে দহ পাৰ্বতীয়া শিলালিপি আৰু নগাঁও শিলালিপি ...

প্ৰাক্ অৰুণোদইৰ অসমীয়া লিখকসকল( ১৮৩০-১৮৪৮)

১/ আত্মাৰাম শৰ্মা # নিউ টেষ্টামেন্ট আৰু অল্ড টেষ্টামেন্ট ২/ কাশীনাথ তামুলী (১৮১০-৮০) #অসম বুৰঞ্জী (১৮৪৪) ৩/বিশ্বেশ্বৰ বৈদ্যাধিপ # বেলিমাৰৰ বুৰঞ্জী (১৮৩৩-৩৮) ৪/মণিৰাম দেৱান # বুৰ...